|
|
YENİ ZELANDA
ÜLKE REHBERİ | 
|
Yürüyüş Yapmak
Yürüyüş yapmak Yeni
Zelandalıların boş zamanlarında en çok
yaptığı şeydir ve her ziyaretçi ülkenin
kırlarında çıplak ayakla yürümeyi
denemelidir. Ziyaretçi bilgi merkezleri
merkezden başlayan basit gezintilerin ve
daha uzun ve zor yolculukların broşürlerini
sık sık dağıtır. Örneğin North Egmont
Ziyaretçi Merkezi'nden tipik North Island
bitki örtüsünü görebileceğiniz 20 dakikalık
yürüyüşlere veya Egmont Dağı çevresinde dört
günlük gezintilere çıkabilir veya bunların
arasında yer alan çeşitli seçenekleri
değerlendirebilirsiniz.
Nedendir bilinmez Milford
Patikası o kadar isim yapmıştır ki bazen
aylarca önceden yer ayırtmak gerekebilir.
Ama her iki adada da ismi duyulmamış olan
ama aynı oranda görülmeye değer yerler
vardır.
Koruma Bakanlığı'nın en
iddialı projelerinden birisi North
Burnu'ndan güneydeki Bluff'a kadar uzanan
birbirine bağlantılı patikalar ağı
oluşturmaktır ama toprak sahiplerini
topraklarını halkın kullanımına açmaya ikna
etmek zor olmaktadır.
Yürüyüşler zorluk derecesine
göre sıralanmıştır: “yürüme” çocukların bile
katılabileceği kadar basittir ve bölgesel
park yetkililerince düzenlenir; “patika”
takip etmesi kolay yollardır ama dik ve
zorlu olabilir; “rota” takip etmesi zor
olabilir ve pusula kullanan deneyimli
yürüyüşçülere hitap eder.
Ortalama kondisyonda olan
çoğu ziyaretçi kulübelerin de bulunduğu
belirgin bir yolda iki ila dört gün sürecek
bir yürüyüşe katılmayı tercih eder. Tramping
in New Zealand (Lonely Planet, 24.95 Dolar)
ortadan zora 40 yürüyüşü ayrıntılarıyla
anlatır ve uygun bir yol bulmanız için
olduğu kadar gerekli güvenlik önlemlerini
almanız için de size yardımcı olabilir.
Bilmeniz gereken ilk şeylerden birisi ne
kadar yoğun bir yaya trafiğiyle
karşılaşacağınız olmalıdır. South
Island'daki Heaphy ve Abel Tasman sahil
yolları yoğun mevsimde o kadar çok
kullanılır ki park görevlileri yolların
başına “dolu” tabelaları koymayı bile
düşünmüşlerdir.
Bazı yolların başlangıcına
ulaşmak biraz karışık olabilir ama genelde
girişimci yerlilerin yürüyüşe katılanlar
için özel çalıştırdığı minibüs veya tekneler
bulunur. Ayrıca yürüyüş esnasında kendisini
yolun sonunda bekleyecek bir araba ayarlamış
birisiyle tanışmanız ve sizi gideceğiniz
yere bırakması da mümkündür.
Patikalardaki kulübeler
genelde basitçe yapılmıştır, havaları YHA
hostellerine benzer ama bay-bayan ayrımı
yoktur. Kulübelerdeki yatakları önceden
ayırtamazsınız o yüzden popüler yollarda
yoğun zamanlarda yatak kavgaları
yaşanabilir. Normalde yürüyüşçülerin
yatakların dolu olma ihtimaline karşın
yanlarında çadır bulunması gerekir ama kamp
yapmanın yasak olduğu yerlerde bunun da bir
faydası olmaz. Bütün ranzalar kapıldıktan
sonra bir kulübeye kaç kişinin sığışabildiği
aklınızı durdurur ve yakınlarda boş yer olan
bir kulübe kalmadığı sürece hiçbir yürüyüşçü
açıkta kalmaz. Ana yollarda asıl işleri
kulübeleri ve etrafını korumak ve ücretleri
toplamak olsa da bekçiler sorunlarınıza
yardımcı olmaya çalışır. Bekçi yoksa ücreti
bırakabileceğiniz bir kutu vardır.
Her durumda yiyeceğiniz size
yetecek kadar olmalıdır, gaz ocağı ve içme
suyu verilir ama çöpünüzü taşımak zorunda
kalırsınız o yüzden fazla konserve
taşımaktan kaçının. Kurutulmuş kuzu eti
yemek istiyorsanız yola çıkmadan bir kamp
tenceresi almalısınız. Ama bir iki günlük
yürüyüşlerde süttozu, konserve balık, ekmek
(tercihen çavdar) , peynir, kuru meyve,
“scroggin” (yürüyüşe çıkanlara özel meyve,
fındık ve çekirdekten oluşan bir Yeni
Zelanda karışımı) gibi kuru gıdalar
yenebilir. Yanınıza paket sabun da
almalısınız. Tabak çanak gibi malzemeleri
ödünç almakta zorlanabilirsiniz o yüzden
kendiniz taşısanız iyi olur.
Malzeme ve Güvenlik
Tehlikeli yaratıklar olmasa
da emniyete çok önem verilir. Hava çok hızlı
değiştiği için çalılar ve dağlar hazırlıklı
olmayan insanlara beklenmedik tehlikeler
getirebilir. Kuraklığın uzun sürmesi ender
görülür ama birine rastlayacak olursanız
orman yangını tehlikesine işaret eden
tabelalara ve yaktığınız her ateşe dikkat
edin.
Hazırlıklarınızın yanı sıra
– yolu bitirmeye yetecek kadar ve acil
durumlar için – yatak verilmediği ve
ısıtılmamış kulübelerde yaz geceleri bile
çok soğuk olabildiği için sizi sıcak tutan
bir uyku tulumu taşımalısınız. Bir çift bot
da çok gereklidir ama bazı insanlar kısa
yolları sandaletlerle yürümeyi tercih eder,
bunlar da kötü havalarda yetersiz kalır.
Sıcak tutan ve su geçirmeyen
giysiler gereklidir. Yazın ortasında yün
şapka, eldiven, uzun pantolon ve yağmurluk
taşıdığınız için kendinizi aptal gibi
hissedebilirsiniz ama bunlar olmadan
yürüyüşe çıkmamalısınız. Yazın geçitlerde ve
boğazlarda kar yağması hiç görülmemiş bir
şey değildir ama sel baskınlarına yol açacak
yağmurlara ve keskin rüzgarlara tutulmanız
daha büyük bir ihtimaldir. Yeni Zelanda Dağ
Emniyeti Kurulu (PO Box 6027, Wellington;
04-385 7162/www.mountainsafety.org.nz) bilgi
ve tavsiyeler yayınlar, bunların arasında
mutlaka kaçınılması gereken hipodermi
hakkında bir broşür de vardır. Faydalı
yayınlarında bir başkası da sizi yürümeye
hazırlayan Bushcraft'tır. Eğitimli
değilseniz veya Yeni Zelanda nehirleri
hakkında tam bilginiz yoksa nehir geçmeye
çalışmanız tavsiye edilmez. Yürüyüş
yapılması için düzenlenmiş çok sayıda yol
vardır. Tecrübesi olamayanlar kenarda kalmış
yolları kullanmamalıdır.
Kendi malzemelerinizi
getirmemişseniz ve ödünç alabileceğiniz Yeni
Zelandalı bir arkadaşınız da yoksa ikinci el
çadır, malzeme, vs. ilanlarını hostellerdeki
ilan tahtalarında bulabilirsiniz. Bunları
seyahatinizin sonunda elden
çıkarabilirsiniz. Ayrıca Auckland'daki
Sports Bazaar gibi (538 Karangahape Road;
09-309 6444) geri alan bir mağazadan da
alışveriş yapabilirsiniz.
|
